Globalny Plan WageIndicator
Głównym celem programu realizowanego w 75 krajach jest rozpowszechnianie informacji o rynku pracy oraz wzrost przejrzystości przepływu informacji odnośnie warunków pracy i zatrudnienia. Osoby odwiedzające stronę internetową projektu mogą wypełnić kwestionariusz, stając się tym samym aktywnym podmiotem procesu zbierania informacji. Zebrane dane poddane są odpowiedniej analizie statystycznej, której efektem jest informacja zwrotna dotycząca warunków pracy, w szczególności poziomu wynagrodzenia. Wynikiem analiz są m.in. Kalkulatory Wynagrodzeń dla poszczególnych krajów, dostępne nieodpłatnie na stronach internetowych projektu.
Mieszkańcy 75 krajów biorących udział w globalnym programie WageIndicator stanowią 86% populacji świata. Wybór krajów oparty był na szeregu kryteriów, niemniej jednak lista jest w marę elastyczna.
Kryteria wyboru:
• Wśród 75 krajów znajduje się 19 tych, w których idea WageIndicator była realizowana od kilku lat
• Do badania wybrano wszystkie duże kraje - te, których liczba mieszkańców w 2005 r. przekraczała 25 milionów,
• Uwzględniono również kraje średnie, tzn. takie, których populacja przekraczała 2,5 mln, oraz w których odnotowano wysoki wskaźnik wykorzystania Internetu (>200/1000 mieszkańców, tj. 20%)
• Przyjęto równieżkraje, w których liczba mieszkańców przekracza 5 mln. i które uwzględniane sa w głównych międzynarodowych statystykach takich jak Luxembourg Income Study czy World Values Survey
Kraje małe lub te, w których sytuacja polityczna jest niestabilna nie zostały objęte planem badawczym. Lista krajów może ulec w przyszłości zmianie.
Program wspierany jest przez 7 wiodących instytucji:
1. Uniwersytet w Amsterdamie (University of Amsterdam, and its Amsterdam Institute for Advanced Labor Studies - AIAS) - Prof. Kea Tijdens
2. Fundacja WageIndicator - dyrektor Paulien Osse, osoby odpowiedzialne za zarządzanie stroną internetową, dziennikarze
3. Międzynarodowa Organizacja Pracy (International Labor Organization - ILO)
4. Szkła Prawna w Harwardzie (Harvard Law School, Labor and Worklife Program) - Prof. Richard Freeman, Dr. Isabelle Ferreras
5. Uniwersytet w Belgrano, Argentyna (University of Belgrano, Buenos Aires, Centro de Estudios de la Nueva Economía - CENE) - Dr. Victor Alberto Beker
6. Brazylijski instytut badań rynku pracy DIEESE, Sao Paulo - Dr. Paulo Roberto
7. Indyjski instytut zarządzania (IIM Amhedabad) - Dr. Biju Varkkey




